21 Mayıs 2016

Çocuk Büyüdükçe Dertler de Büyüyormuş :)

Ben artık bir bloğum olduğunu unuttum. Hiç yazmamış reklam falan yayınlamışım. Nereden ne koparsam kardır hesabı :)

Diş buğdayı, bir kaç şehir dışı gezi (aa pardon eziyet diyecektim!), doğum günü derken ben benden geçmişim. Önce hazırlan git, eve gel yerleş, düzen oturt pehey! Valla zormuş! Hele de bebe yabancı yerde asla uyumuyorsa...

Evde de olduğumuz çok oldu ama kendime ayırabileceğim sınırlı zamanımda, yapmak istediğim dünyalarca şey olup, bir tanesini bile yarım yamalak yapamamaktan bana fenalık geldi...

Şimdi diyelim ki kız uyudu neler yapabilirim?
1. Spora gidebilirim. Peki ben bu güzide vaktimi sporla mı geçiririm. Düşük ihtimal... Haliyle de zayıflayamıyorum :)

2. Yemek yapabilirim. Valla ilk zamanlar "Kız uyudu yemek yapayım" şeklindeydim. Şimdi Sidar tutuyor, oyalıyor - bak yine yanlış, işine gelmediği için uğraşmak çocuğu ağlata ağlata uyutuyor, yanına küt kendi de yatıyor-!

3. Ortalık toplayabilirim. Aynen yukarıda yazılanlar geçerlidir. Boş vaktimi sadece kendime ayırmaya karar verdim.

4. Kitap okuyabilirim. Okumaya bayılırım ama bu ender anları daha güzel birşey yaparak geçirmeliyim :)

5. Photoshop çalışabilirim.

6. Kanaviçe işleyebilirim.

7. Polimer kil mıncıklayabilirim.

8. Tontişe etkinlik hazırlayabilirim.

9. Boş boş bilgisayarda takılabilirim, dizi izleyebilirim. (En çok bunu yapıyorum, çünkü boş birşeyler yapmaya ihtiyacım var)

10. Yemek yiyebilirim. Yine en çok yaptıklarımdan... Tv karşısına otur yemek ye :)

Genelde yukarıda saydıklarımdan birini yapıyorum. 9 ve 10 başı çekiyor. Anlamadığım bir diğer şey ise bazı analar nasıl takır takır blog yazıyor. Ne ara o kadar foto çekip düzenliyor ve koyuyor? Bebekleri mi haplıyorsunuz. Hepinizin mi bakıcısı var? Herkes instagramda, herkes facebookta! Ya da watsapp grubları kurmuşlar telefonlar susmuyor, siz bu kadar yazışırken çocuklara kim bakıyor.

Valla elime telefonu alıp da Yazla ilgilenmezsem çığlık atıp elime vuruyor :) Günahtır yavruma :)

Sıkıldım yemin ediyorum. Başımı alıp kaçasım var. Sidar'a "İnan ki bıktım!" dedim. O da "İstifa et bu görevlerden" diyor. Nereye nasıl :) 

Geçenlerde bir öğretim görevlisi kadrosuna başvurdum da geceleri olur da "Girersem nasıl giderim, çocuğuma kim bakar" diye düşünmekten gözüme uyku girmedi (Sanki çok uyuyoruz da o da ayrı mevzu).  Ben de bir garibim.

Bu kadar yazmak yeter şimdilik. 

Herkese sevgiler